Home

Nog 5 dagen genieten van Malawi

Image

Het tweede weekend zijn we naar de Mulanju Mountain geweest. Een van de hoogste bergen van Afrika. Eigenlijk was het de bedoeling dat iedereen naar de top ging (2,9 km klimmen over rotsen en takken) om daar in een hutje op de berg te slapen. Maar Mall en ik hadden van te voren al besloten om een andere route te doen om vervolgens twee nachten in het motel te slapen (lees: twee warme nachten, met douche en wc). Zaterdagochtend zijn de andere vroeg vertrokken en hebben Mall en ik op ons gemak gedoucht en ontbeten. Daarna kregen we een telefoontje van twee andere meiden die toch ook liever beneden bleven en met ons de alternatieve route wilden doen. We werden door een gids die naar Hugo-Boos (het heerlijke luchtje dat bijna alle Afrikanen met zich mee dragen, zweet) rook opgehaald. De eerste 10 meter waren al heftig, de berg was zo ontzettend steil. Maar na een aantal uur bereikte we een super mooie waterval, wat het toch de moeite waard maakte.

De maan in Afrika lacht

Het is echt zo, de maan in Afrika lacht. In Nederland staat de maand zo : “(“ , maar in Afrika is het net een mondje dat lacht. Net zoals bijna alle Afrikanen, ze zijn vrolijk en lachen de hele dag. En dat onder deze omstandigheden..

Echte meisjes in de jungle

Image

Afgelopen zaterdag was het dan zover, het vliegtuig naar Malawi stond klaar voor vertrek. Of ik er klaar voor was? Geen idee. Op een gegeven moment heb ik mijn koffer maar dicht gedaan, afscheid genomen (vraagt niet hoe!) en met mijn moeder naar het vliegveld gereden.

Onze eerste vlucht ging naar Nairobi (Kenia). Een creapy vliegveld, rare mensen, rare geuren en aparte winkeltjes tussen de gates door. De volgende vlucht naar Lilongwe (Malawi) stond al snel op ons te wachten. Na een aantal uurtjes landde het vliegtuig veel eerder dan verwacht. Mallory en ik helemaal blij dat we er waren, bleek dat we in Zambia waren geland. Tussenlanding, was ons niet verteld, heel Afrikaans. Maar wel weer een land om af te strepen op mijn Afrika lijstje.

Bijna klaar voor vertrek

Na vanacht heerlijk langs mijn lieve vriendje te hebben geslapen moest ik er vanmiddag toch aan geloven: de laatste boodschapjes voor Afrika. Samen met Femke ben ik heel het dorp afgelopen. Heel mijn kofferbak zat vol. (Nou is dat ook niet zo gek met een mini, maar oke.) Ik heb een voorraad vochtige washandjes, desinfectiegel, pillen en zalfjes waar je akelig van wordt. Maar gelukkig is er ook nog ruimte voor spelletjes en knutselspulletjes voor de kindjes van YODEP.

Ik weet niet hoe het bereik van mijn telefoon in Afrika gaat zijn, waarschijnlijk kan ik met mijn Nederlandse nummer helemaal niks ontvangen, laat staan versturen. Mijn Afrikaanse nummer gaat (hoogstwaarschijnlijk) : +265882223000 zijn. Dus sla dat maar alvast op. Ik hoop dat ik jullie berichtjes kan ontvangen en af en toe iets terug kan sturen.

Ik heb er zin in,

Liefs Anne



Nog maar 25 dagen voor Malawi

Meteen nadat ik vorig jaar terug kwam uit Zuid-Afrika was het al duidelijk, ik wilde weer naar Afrika.

Het gevoel toen het vliegtuig de Afrikaanse grond raakte was onbeschrijfelijk. Een gevoel van 'thuis' komen. Gelukkig dacht Mallory er ook zo over en hebben we kort nadat we terug kwamen in Nederland opnieuw geboekt.

Dit jaar ga ik naar Malawi, naar het project Yodep.
Even een maand weg van hier, een kijkje nemen in een hele andere wereld.

Terug in Nederland, maar mijn hoofd zit nog in Zuid-Afrika

Image

Daar is hij dan, mijn laatste weblog, uit Nederland wel te verstaan. Ik ben weer terug, na een lange vlucht, maar mijn gedachten zijn nog constant bij Zuid-Afrika en alle lieve kindertjes daar.

Om jullie mijn laatste dagen niet te onthouden, wil ik toch nog graag even vertellen hoe het de laatste dagen op Mother of Peace is verlopen.

Maandag 5 september

Vanmorgen eerst naar het winkelcentrum geweest om de weblog van de laatste week te typen, nog een aantal boodschappen te halen en cadeautjes te kopen voor mijn afscheid. Voor het oudste meisje had ik vorige week al een cd van Bruno Mars gekocht en voor de jongens van de drieling had ik al een t-shirt, voor hen heb ik nog een voetbal en voetbaltijdschrift gekocht. Voor een van de meisjes heb ik een service, voor de ander een poppetje en voor de jongste een emmertje en schepje etc. Voor mijn huismoeder heb ik een reep chocolade en douchecrème gekocht.

Partyweekend at Mother of Peace

Image

Donderdag zijn we al druk bezig geweest met de voorbereidingen van het aankomende feestweekend. We hebben in de ochtend super veel boodschappen gedaan, bij het snoepwinkeltje en in de supermarkt. Nico, onze chauffeur voor een aantal dagen, omdat Willie naar Hluwhluwe is (ik ben jaloers), moest er wel om lachen, om al die boodschappen. ’S Avonds hebben we met z’n vieren en Nuh (de care-giver) posters en een spandoek gemaakt voor zondag, de Streetparty.

Genieten in Zuid-Afrika

Image

Soms word ik ’s nachts wakker en besef ik ineens ‘Oja, ik ben in Zuid-Afrika’ en daar kan ik zo van genieten!

De derde week

Image

Zo de derde week is al weer van start gegaan. Ik heb het nog steeds ontzettend naar mijn zin hier, elke dag is weer anders en je beleeft steeds weer nieuwe en interessante dingen. Het ene moment heftig, het andere leerzaam, het volgende moment dankbaar, ik geniet echt. Ook al begin ik sommige dingen van thuis wel te missen, maar dat loopt niet weg, zoals mijn vriendinnetjes zo mooi zeggen. Voor je het weet wandel ik weer met Cooper door Someren, zit ik weer in het atelier van ’t Weverke achter het naaimachine of drink ik ice-tea’s met mijn lieve vriendinnetjes.

Ten eerste wil ik jullie allemaal even bedanken voor de reacties op mijn weblog. Leuk om te weten dat jullie het lezen en dat jullie de dingen die ik meemaak net zo leuk vinden als ik.

Normal life at Africa and Safari

Image

Hee Allemaal,



In het winkelcentrum is het me vorige week gelukt om mijn telefoon aan de praat te krijgen. De meeste van jullie hebben mijn Afrikaanse nummer al, anders staat het op mijn weblog of kan je het aan mijn moeder of vader vragen. Na de boodschappen van vorige week ben ik samen met Mallory naar een wolwinkeltje gegaan, we hebben wol, katoen en haaknaalden gekocht. Nu kan ik Mallory ook leren haken, haha.


First weblog from South Africa

Image

Hallo lieve vrienden in Nederland,

Hier mijn eerste weblog vanuit Zuid-Afrika. Ik kan eigenlijk heel kort zijn, maar dat vinden jullie vast niet zo leuk om te lezen. Het is hier echt helemaal super. En ja, ik mis jullie wel hoor. Vooral al de verhalen die ik met jullie wil delen ;) De vlucht is helemaal goed gegaan, gelukkig hadden wij geen vertraging. De andere vrijwilligers van andere projecten hadden dit namelijk wel, erg vervelend.

De eerste nacht heb ik samen met Anne (een andere vrijwilliger waarmee ik samen reisde) in een hotel in Dubai geslapen. Dit was echt een verassing op Schiphol. Het hotel was ook nog eens super mooi. Jammer genoeg heb ik Charlotte en Daan niet meer kunnen zien in Schiphol omdat we meteen door gingen naar het hotel. De volgende ochtend zijn we vroeg op gestaan om te ontbijten en om terug naar de luchthaven te gaan. Op de luchthaven kwamen we Stephanie tegen, zij is ook een vrijwilligster van Mother of Peace.

Nog maar 3 nachtjes

Vandaag heb ik voor de laatste keer gewerkt bij Korein (voordat ik naar Zuid-Afrika ga). Eigenlijk wel gek, vandaag samen met de kindjes gespeeld, gegeten, gelachen en daarna weer naar mijn eigen huis. Vanaf volgende week is dat anders. Hopelijk is het eerste gedeelte hetzelfde, maar natuurlijk wel in een hele andere leefomgeving, wat het allemaal erg spannend maakt.


Ik kan niet wachten om te gaan, maar tegelijkertijd zal ik mijn eigen omgeving heel erg gaan missen. Mijn lieve vriendinnetjes, Coopertje, mama, mijn werk, de buren. Al is het maar een maand, voor mij is het een hele onderneming. Maar ik kijk er ontzettend naar uit.

Nog ruim een maand

Het begint nu echt op te schieten, spannend! Over ruim een maand ga ik naar Afrika. Een vriendin van mijn moeder heeft voor Mother of Peace de Kennedymars gelopen (een tocht van 80 km), zij heeft 195 euro voor Afrika ingezameld. (Nogmaals heel erg bedankt Toos). Ook door het verkopen van kleine gehaakte bloemetjes, shirtjes en armbandjes ben ik bezig met het inzamelen van sponsor geld voor Mother of Peace.

In juni van dit jaar heb ik mijn studie afgerond en 5 juli heb ik mijn diploma in ontvangst mogen nemen. Nu nog even een maandje werken bij het kinderdagverblijf en mijn avontuur kan beginnen :)

Ik heb er zin in!

Geld inzamelen

Image

Omdat augustus steeds dichterbij komt en het einde van mijn studie Pedagogiek in zicht is.. ben ik begonnen met een sponsoractie.

Alle berichten

Anne Dirks

Name: Anne Dirks
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij YODEP van 16 jul 2012 tot 10 aug 2012

Was vrijwilliger bij Mother of Peace van 15 aug 2011 tot 09 sep 2011

Over mij:

Ik ben Anne, in 2011 heb ik vrijwilligerswerk gedaan in Zuid-Afrika bij het project Mother of Peace. In juli 2012 ga ik

Meer...