Echte meisjes in de jungle

Afgelopen zaterdag was het dan zover, het vliegtuig naar Malawi stond klaar voor vertrek. Of ik er klaar voor was? Geen idee. Op een gegeven moment heb ik mijn koffer maar dicht gedaan, afscheid genomen (vraagt niet hoe!) en met mijn moeder naar het vliegveld gereden.

Onze eerste vlucht ging naar Nairobi (Kenia). Een creapy vliegveld, rare mensen, rare geuren en aparte winkeltjes tussen de gates door. De volgende vlucht naar Lilongwe (Malawi) stond al snel op ons te wachten. Na een aantal uurtjes landde het vliegtuig veel eerder dan verwacht. Mallory en ik helemaal blij dat we er waren, bleek dat we in Zambia waren geland. Tussenlanding, was ons niet verteld, heel Afrikaans. Maar wel weer een land om af te strepen op mijn Afrika lijstje.

Zondagmiddag zijn we in Lilongwe geland waar Loes ons heeft opgehaald. Met een busje vol met koffers en andere vrijwilligers zijn we toen naar Mubaya Camp gegaan. Een heel erg gezellig backpackershostel met wc en douche, ole. Nadat we onze spullen een plekje hadden gegeven zijn we naar Kiboko gegaan waar we een voorlichting over de komende maand kregen en waar we lekker gegeten hebben. Bij terugkomst op het camp nog even bij het kampvuur gezeten en toen snel genoeg gaan slapen. Wat trouwens als een roosje lukte, wie had dat gedacht?!

Maandagochtend in alle vroegte vertrokken vanuit Lilongwe naar Zomba. Een zware rit van 5-6 uur in een busje met kakkerlakken, bagage en mensen. In Nederland zou dit nooit allemaal hebben gepast, maar in Afrika kan dat prima.

’S Middags zijn we aangekomen bij Packachere (het backpackershostel dat Be-More heeft opgericht en wat gerund wordt door lokale mensen) vanuit daar zijn alle vrijwilligers naar de projecten gebracht. Onze rit naar YODEP begon toen ook. Over allerlei hobbelwegen, langs ‘winkeltjes‘ waar mensen de vreemdste dingen verkopen en in straten waar het ‘krie-joelt’ van de mensen, werden we constant nageroepen met ‘Azungu’, dat blanke betekend.

We slapen in een huisje dat van Joy is. Hij woont hier met zijn dochter maar is op dit moment niet aanwezig. We zitten met 6 meisjes, 1 hond en 2 bewakers in/voor dit huisje. Het is allemaal erg primitief, wat ik eigenlijk ook wel verwacht had, maar nu je er echt bent, is het toch wel even schrikken. De wc is echt een gat in de grond vol met kakkerlakken en spinnen (zo groot als mijn hand). De douche is een hokje met een laken ervoor. Met een teiltje kunnen we daar ’s morgens wassen. Het bed is niet schoon, zoals niks hier. Even wennen. Vooral voor mij.

Maar ook dat komt allemaal goed.

We hebben al een kijkje mogen nemen op het project. Dit is een stuk lopen van ons huisje. Er is een kleuterschool aanwezig, een kantoor, een aids-test-kantoortje, een bibliotheek en een ICT-centrum in aanbouw. Omdat de kindjes vakantie hebben komen ze niet naar school maar wel naar YODEP. Dit omdat ze anders de hele dag niks te eten krijgen. Hun enige maaltijd is de maaltijd die ze bij YODEP krijgen. Om de kindjes ze lang mogelijk daar te houden gaan we veel activiteiten voor ze verzinnen en leuke dingen met ze doen. Ik kan niet wachten om ze te zien.

Dinsdag ochtend zijn we samen met Sarah (onze vrijwilliger coördinator) naar Zomba gelopen om wat kleine boodschapjes te doen en om een Lappa te halen. Dit is een lap stof van 2 meter die je om moet slaan als rok uit respect voor de mensen hier. Super leuk, want van die stoffen kunnen we in Nederland weer iets leuks maken, Mam. Ik laat er trouwens ook een broek en een tas van maken, dat gaan we vrijdag doen.

Dinsdagmiddag hadden we een voorlichting met de lokale vrijwilligers van YODEP. Duurde op z’n Afrikaans lekker lang, maar wel leuk om de mensen te ontmoeten en om te weten wat YODEP precies voor de community doet.

Woensdag ochtend moesten Stephanie en ik om 8uur klaar staan om met twee lokale vrijwilligers van YODEP mee te gaan naar Zomba om Village Banking te leiden. Om half 9 kwamen ze aan, netjes op tijd voor Afrikaanse begrippen. We zijn de weg afgesneden om naar Zomba te gaan, over een rivier en midden tussen de rimboe door. Hartstikke leuk in zo’n lange rok waarin ik niet kan lopen.

Aangekomen bij de community gingen we in een huisje van een van de bewoners. Er zaten allemaal mannen met blaadjes en pennen en een rekeningmachine. Dit was dus de bank. Van iedereen telde ze het geld en dit schreven ze achter nummertjes van de juiste persoon. Nadat Stephanie en ik serieus 3 uur hadden gewacht in het huisje moesten we dingen gaan uitrekenen omdat wij telefoons hebben met een rekeningmachine. De lokale vrijwilligers hadden een soort van formule gemaakt. Nadat we alles hadden uitgerekend bleek het niet te kloppen en moesten we weer opnieuw beginnen. Vast allemaal goed bedoeld maar van de formule en de getallen klopte helemaal niks. Uiteindelijk was dus alles voor niks. We hebben geprobeerd om te helpen en om te vragen wat het doel van dit alles nu eigenlijk was, maar ook daar kregen we geen antwoord op.

Daarna met Stephanie nog maar even naar het dorpje gegaan om nog een aantal lappen stof te halen en Cola want daar hadden we wel behoefte aan. Ook James maar gebeld of hij ons voor een mooi bedragje terug wilde brengen naar het huis van Joy want om eerlijk te zijn had ik geen zin meer om dat eind terug te lopen.

Donderdagochtend zijn we naar YODEP gegaan om een aantal Noren te ontmoeten, dit stelde niet veel voor. Daarna lekker terug naar het huisje gegaan en samen met Mall onze haak-verslaving maar weer eens opgepakt. Voor onze huishond Leo ook maar meteen een kettinkje gemaakt met gehaakte bloemetjes en hartjes van Mall en mij.

In de middag weer terug naar YODEP voor de special need kindjes. Helmaal mijn ding. Er waren maar 4 kindjes van de 18, maar dat maakte niet uit. We hebben met ze gepuzzeld, met de bal gespeeld en geprobeerd een aantal woordjes te schrijven. Ik zat bij een meisje met een nogal heftig verleden. Omdat ze toen ze jong was Malaria op gelopen heeft, heeft haar moeder haar buiten gezet. Haar vader is met haar meegegaan en heeft haar samen met zijn nieuwe vrouw opgevangen. Naderhand is haar stiefmoeder er achter gekomen dat ze dagelijks misbruikt werkt door een man uit de buurt. Ze heeft toen de community ingeschakeld en samen hebben ze de man opgepakt en aan de politie overgeleverd. Het meisje kon niet praten, wel lachen. Soms zag je momentjes dat ze even niet aan haar verleden moest denken, daar doe je het voror.

Al mis ik Nederland, mijn lieve vriendinnetjes, mama, papa, vriendje, Cooper en ga zo maar door, in Afrika voel ik me thuis. Vanaf het moment dat het vliegtuig de grond raakte, voelde ik het weer. Kunnen jullie niet allemaal naar Afrika verhuizen? (En ja, dan bouw ik een douche en wc voor jullie).

Tot snel, al weet ik niet wanneer ik weer iets van mezelf kan laten horen. Want ik ga nu lekker een weekendje op Safari en weer plassen op wc :-)

Tapita (doei doei),
X

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Frans J.M. Dirks

Ha Anne,
Wat leuk dat je toch nog zo snel even een berichtje hebt kunnen opstellen en verzenden. Fijn dat we kunnen lezen hoe het daar gaat. Ja erg primitief maar ook dat heeft zo zijn charmes. En des te beter leer je de moderne voorzieningen in Nederland waarderen.
Ik ben blij te lezen dat het werken met de kinderen je direct zo'n plezier geeft. Geniet er van en blijf alert op zaken die in jouw ogen twijfelachtig zijn.
Lieve groet,
Pa

Fem

Lieverd, wat leuk dat we nu al iets van je horen. Ik had het nog helemaal niet verwacht. Ik heb je verhaal met veel plezier gelezen. En een verkorte versie aan Rob verteld ;) Fijn om te horen dat het toch weer meteen 'goed' zat toen je daar aangekomen was. Je foto's zijn nu al prachtig! :) Vooral die foto waarbij de vrouwen aan het wassen zijn, die vonden Rob en ik écht bijzonder. De kindjes zijn natuurlijk altijd aandoenlijk en mooi. Je hebt in een paar dagen al weer veel gedaan! Blijf lekker genieten! Ik hoop snel weer een leuk vervolg te kunnen lezen. Pas goed op jezelf! Kusjes Fem

Ans Jacobs

Ha die Anne, wat leuk weer om je verhalen te lezen.
Volgens mij ben je al een beetje gewend in het voor jou nieuwe deel van Afrika! Ik hoop dat je nog veel leuke en mooie momenten met de kindjes zal beleven. En koop maar veel lappen stof van die vrouwen! Goed voor hen, en wij kunnen er weer iets moois van maken, en hier verkopen voor een project! Komt helemaal goed... Hvjmdwj, xje smam

Marguérite

Lieve Anne ,leuk te horen,hoe je het maakt en wat je kunt doen, echt spannend. Iin de tussentijd geniet ik met smam een gezellige week ook al speelt het weer parten. Dat zal de pret niet drukken. Veel succes en geniet van alle nieuwe ervaringen en indrukken . Ik vervolg je verslag met geroste vreugde.
Liefs xx


Anita Feijen

Hey die Anne, wat heb je al veel meegemaakt in die korte tijd, heel indrukwekkend allemaal en prachtige foto's. Hopelijk kun je tijd vinden om ook te filmen. wij hebben je verhaal gelezen en kunnen ons bijna niet voorstellen hoe het daar echt is. Wel hele leuke rok hoor die je aan hebt!!!Geniet van je tijd daar en ook van de safari die je gaat maken, wij wachten gespannen af naar jou volgende verhaal en ben heel blij dat we af en toe horen/lezen hoe het met je gaat, en je kunt trots op jezelf zijn dat je zoveel goede en leuke dingen voor de bevolking daar doet,
Tot snel XX Twan en Anita

Esmée Stam

Hey lieve An,

Wat leuk om te lezen wat je in een korte tijd allemaal al hebt meegemaakt. En fijn om te horen dat het land Afrika je een 'thuis' gevoel geeft. Het zal wel weer even wennen zijn als je al die luxe in Nederland gewend bent, maar zoals je zelf ook al zegt: dat komt allemaal goed! Super om de foto's te zien, als je terug bent wil ik ze allemaal zien hoor! Blijft erg bijzonder en indrukwekkend wat je doet An! Je bent nu op safari, ik ben benieuwd naar je verhalen (vorig jaar vond ik ze namelijk erg spannend met de hyena's en de leeuw ;-)). Geniet van dit bijzondere avontuur! Dikke kus van Esmée en Anti xx

tooskohlen

Hoi Anne, wat geniet ik weer van de verhalen en de foto's.Keileuk. Het is wel even wennen aan het sanitair, maar over een week weet je niet beter meer, hoop ik voor jou! Ga maar lekker rondkijken , dan kijk ik weer uit naar de volgende verhalen, liefs Toos

ria vd Goor

hallo Anne, leuk verhaal, geniet van alles.we lezen met plezier alles wat je meemaakt.
Ria vd Goor

Anita Feijen

Heel veel plezier daar Anne (azungu)haha

Tapita x

Stéphanie

Ha Anne,
Wat een mooi verhaal en mooie foto's. Vooral de afrikaanse Anne met rok :-) en die actie met die hond... Ik zie al helemaal voor me hoe jullie dat gedaan hebben, haha. Annie, geniet van de lachende gezichtjes van de kids!
X Steef

christien boers

Hoi Anne.
Mooi lang verslag,ik was even terug in Malawi.Ik moet nog vaak aan mijn tijd daar terugdenken en ga zeker terug naar Africa. De mensen en zeker Leo,de hond ken ik ,ik gaf Leo elke morgen een boterham met pinda kaas en een pannenkoek als we pannenkoeken aten.
veel goede tijden daar en ik blijf je volgen.
ChristienandAsessfm

Jettie en Freek

Hallo die Anne :
Leuk dat het meteen goed voelde toen het vliegtuig lande.
Geniet maar van al het moois dat je ziet ,:
En hopelijk kun je ook nog veel lieve kindjes gelukkig maken:
Wij kunnen niet naar Afrika verhuizen ,, misschien de rest allemaal wel!!
Lieve groetjes:
Jettie --- Freek

Jeroen Feijen

Hayy lieve schat,

Ik ben net thuis aangekomen van een lange rit van 1400 km..Pff ben er heel moe van maar gelukkig had ik veel foto's en verhaaltjes van je bij die me niet hebben verveeld tijdens de rit;)
Mijn vakantie zit er bijna op dus kan ik weer lekker aan de bak met in me achterhoofd de datum 6 oktober.. Dan vliegen we lekker naar tunesie lekker genieten!!
Ik mis je wel elke dag meer en meer maar als ik je verhalen lees en je berichten krijg is Het goed,het is zo voorbij denk ik dan maar! Ik weet dat je er heel erg van geniet en vind het super knap van je!!
Ik lig nu lekker in ons eigen bedje heerlijk na twee weken op een hard bedje in een hotel te liggen het enige wat ik nu nog mis ben jij:(
Ik heb straks je stem weer even gehoord toen je me belde dat vind ik zo fijn:$ en vooral als je zgt dat het goed met je gaat en er heel erg van geniet!
Ik ga nu slapen,ik bel je Morgen weer:)
Slaap lekker nog poppetje(L)

Xx je vriendje

Marianne Martens

Dag Anne, wat kan jij lekker schrijven - net alsof je het in levende lijve tegen ons zit te vertellen.... Heerlijk dat je kan genieten en dat je de 'ontberingen' voor lief neemt alleen om de kinderen momenten te geven van blijdschap. Ik blijf uitkijken naar je verslagen en vind he heel knap dat je dit doet!

martijn

Hey Anne, klinkt heel erg goed allemaal zeg! En je hebt zelfs een Afrikaanse Cooper, helemaal gesetteld dus :) Tot snel en heel erg veel plezier en succes nog daar! X

Marijke van Rens

Hallo Anne,
Een late reactie, want je bent alweer bezig aan de laatste loodjes. Heel bijzonder om je verhalen te lezen. En ook deze keer zo'n mooie foto's. Knap dat je je zo goed kunt redden in deze omstandigheden. Alvast een goede reis naar huis gewenst.
Hartelijke groeten, Marijke van Rens

Anne Dirks

Name: Anne Dirks
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij YODEP van 16 jul 2012 tot 10 aug 2012

Was vrijwilliger bij Mother of Peace van 15 aug 2011 tot 09 sep 2011

Over mij:

Ik ben Anne, in 2011 heb ik vrijwilligerswerk gedaan in Zuid-Afrika bij het project Mother of Peace. In juli 2012 ga ik

Meer...