De maan in Afrika lacht

Het is echt zo, de maan in Afrika lacht. In Nederland staat de maand zo : “(“ , maar in Afrika is het net een mondje dat lacht. Net zoals bijna alle Afrikanen, ze zijn vrolijk en lachen de hele dag. En dat onder deze omstandigheden..

Afgelopen weekend ben ik op Safari geweest naar Liwonde National Park. Op vrijdagavond zijn we daar aangekomen. Samen met Mallory sliep ik in een super mooi tentje. Een tentje dat midden in het park staat met een mooie rietenkap erover heen. Zaterdag in alle vroegte zijn we met een auto het park in gegaan. Meteen na de ingang zagen we de eerste olifanten al. Wat een mooie beesten zijn het toch. Ontzettend groot, sloom en indrukwekkend. Verderop kwamen we ook een hele kudde tegen, Papa-Mama’s en Baby-Olifantjes. We moesten wel wat afstand bewaren omdat de grote olifanten de kleintjes willen beschermen en anders agressief worden. ’S Middags zijn we met de boot over een hele grote rivier gegaan. Daar hebben we groepen nijlpaarden en krokodillen gezien. In de nacht hoorde we steeds geritsel en zware voetstappen. De olifanten kwamen toen bij ons langs, evenals de nijlpaarden. Super gaaf, als je dan in je tent ligt (en het nog na kan vertellen, haha). Zondag ochtend lekker gerelaxed en natuurlijk gebruik gemaakt van het toilet en een douche. Wat echt heerlijk was, ook al kon ik onder het straaltje m’n haren niet eens uitspoelen. Maar dat maakt dan ook niet meer uit.

Maandag ochtend ben ik op home visit bij de speciaal needs geweest. Als eerst bezochten we een jongetje dat verlamt was door Malaria. Hem hebben we meegenomen naar een waterpomp. Daar hebben we hem en zijn kleren gewassen. Op z’n Afrikaans. Ik kreeg zelfs de complimenten van de lokale mensen. Dat scheelt weer in de kosten voor als ik op mezelf ga wonen, een wasmachine is dus nergens voor nodig ;-) Daarna nog naar een ander jongetje geweest dat 13 jaar oud was, maar qua ontwikkeling en uiterlijk meer leek op een kindje van 2. Hem heb ik gewassen met een blok groene zeep en een spons. Of hij er echt van kon genieten, dat weet ik niet. Dat ik mezelf daarna vies voelde, dat weet ik helaas wel. Maar het was interessant om te zien hoe de mensen hier in de community leven en hoe dankbaar ze zijn dat wij iets voor hun kinderen met een beperking doen. Want helaas werd het eerste jongentje gediscrimineerd door zijn moeder omdat hij een beperking heeft en dus niet goed verzorgd.

In de middag heb ik Engelse les gegeven aan 7 tieners van de community. Ik heb er zelf ook nog wat van geleerd, haha. Ik moest vervoegingen uitleggen, erg handig als ik zelf niet precies wist hoe het moest. Maar uiteindelijk is het wel gelukt. Ik werd ook van alle kanten bedankt door de tieners, ze zongen zelfs een liedje voor mij.

Dinsdagochtend heb ik samen met Fraukje en Stephanie computerles gegeven op de computer die in Joy’s huisje staat. Een trage computer, met een muis die bijna niet werkt, maar aleee, we zijn dan ook in Afrika. Computer les betekend: les om het knopje aan te zetten, om het beeldscherm aan te zetten, de muis vasthouden, typen in Word, dingen opslaan, opnieuw openen, kopieren, plakken en ga zo maar door. Je moet er erg veel geduld voor hebben, zoals bij alles hier in Afrika, dus dat wordt bij mij zwaar op de proef gesteld. Dinsdagmiddag kon ik het niet laten om het huisje maar eens grondig te poetsen. Ik heb alles met groene zeep, een tijl met water en een klein handdoekje alles afgedaan en opnieuw ingedeeld. Nu voelt het eindelijk meer als ‘ons huisje’. Ook hebben Mallory en ik ons weer uitgeleefd met bloemetjes en hartjes haken. Deze hebben we aan de buitenkant opgehangen. Nu hebben we een echt ‘Azungu-huisje’.

Woensdagochtend ben ik met Mallory op homevisit geweest bij een mevrouw die HIV positief is. De vloer (evenals de rest) van haar huisje bestaat uit klei, zand met water dus. Omdat haar vloer ongelijk was moesten Mall en ik zand gaan hakken (met een soort van schop met een houten knuppel erop). Ongelofelijk zwaar voor een niet-Afrikaans meisje in de volle zon. Daarna hebben we de emmers met zand naar binnen gebracht, waar de vrouw met water een nieuw vloertje legde.

In de middag zijn we naar Zomba gegaan waar we het visum van Fraukje hebben verlengd, nieuwe lappen hebben gekocht en onze Happy Pans hebben opgehaald. Dit is een soort joggingbroek van Afrikaans stof en hij zit heerlijk. Natuurlijk hebben we ook even geluncht bij TastyBites, onder het motto ‘nu we er toch zijn’.

’S Avonds weer terug naar Zomba omdat twee meiden zich niet lekker voelde. Fraukje heeft een infectie opgelopen en zit nu aan de antibiotica. Omdat we toch in Zomba-city waren, nog maar een keer gegeten bij TastyBites. We hebben zo erg gelachen, om de domste dingen, om de omstandigheden en om elkaar. Kortom een heerlijk dagje. Ik geniet hier elke minuut. Uuh, behalve als ik naar het gat moet. Ik zal jullie de details besparen.

Vanmiddag ga ik naar de special need class, toch wel een van de leukste dingen hier. Spelletjes spelen met de kinderen met een beperking en ze stimuleren in hun ontwikkeling.

Morgenmiddag vertrekken we naar Mulanje Mountain.

Heel erg bedankt voor alle reacties op mijn vorige blog, doet me goed om te lezen dat jullie aan me denken, hihi.

Voor nu, Tianana (tot de volgende keer), hopelijk dan wel met foto's, want nu lukt het jammer genoeg niet.

Liefs uit het warme hart van Afrika, waar zelfs de maan lacht.

Ps. Stel je even voor. Je moet super erg plassen en het is donker. Ten eerste moet ik dan zaklamp van iemand fixen, omdat allebei mijn zaklampen al binnen 1 week gesneuveld zijn. Daarna moet ik een bewaker halen, die met me meeloopt, omdat het hier om 18.00uur pikdonker is. Bij het ‘gat’ aangekomen, wordt eerst het gat grondig gecontroleerd om kakkerlakken, gecko’s en spinnen. Als er een spin zit, gillend naar de bewaker of hij alsjeblieft de drie spinnen van gemiddeld 15cm doorsnee weg wil halen. De kakkerlakken laat ik tegenwoordig maar zitten omdat ik anders onmogelijk kan plassen hier. Als de spinnen zijn weggehaald, kom je er achter dat je toiletpapier vergeten bent. Dus weer met je geleende zaklamp terug naar binnen. Waar je naast je bed een spin van ongeveer 10cm vindt. Dus Mallory vragen of ze deze spin aub wil vermoorden, dan terug sprinten naar het gat en dan uiteindelijk kan je gaan. Olifanten stampvoetend langs de tent is geen probleem, maar spinnen in een stinkend gat, dat gaat nooit wennen.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Ans Jacobs

Ha die Anne,
Nu nog leren om zelf die spinnen dood te maken, dan hoef ik thuis niet steeds de stofzuiger erbij te halen, haha
Wat goed om te horen dat je daar weer zoveel nieuwe ervaringen opdoet ,en dat het ook met de meiden gezellig is.
Je mag voor mij ook wel zo'n relaxbroek laten maken.....
Hvjmdwj smam,Xxx

Janine en Janneke

Hoooi Anne!!
Wat leuk om jou bericht te lezen. We krijgen echt een beetje een idee van hoe het daar is. Klinkt heel leuk, maar ook uitdagend met al die insecten... :)
We maken uit je verhaal op dat het heel goed met je gaat daar en dat je nuttige dingen kunt doen. Dat geeft vast een heel goed gevoel!
We wensen je nog heel veel plezier en leuke ervaringen ennnn... we houden je in de gaten!! :)

Dikke kus van twee kantoormiepen
XX J&J

riavd Goor

hoi Anne, wat een leuk verhaal weer, en wat kun jij leuk schrijven. misschien iets voor jou om collems te schrijven in een of ander blad. ik ben wel een beetje jaloers op jou dat je diet allemaal beleefd,
Ria.

anita feijen

Hey Anne, Weer zo'n super leuk verhaal, het meeste had ik al van Jeroen gehoord maar altijd leuk om het terug te lezen. Gelukkig ben ik niet ban van spinnen maar ze moeten nou ook weer niet groter dan 10 cm worden haha. Zo ben ik super bang van muizen, ik zeg altijd dat ik niet zo zou schrikken van een olifant dan van een muis maar ben ze dan ook nog nooit in het wild tegen gekomen , jij weet nu wat dat is.
Wat goed dat jullie die kansloze kindertjes met kleine dingen kunnen laten genieten, verdient heel veel respect hoor. Stuur eens wat foto's van die relax broeken, lijkt me heel leuk!! Weer tot snel en liefs van ons xx

Jettie

Hallo Anne :::
Je maakt heel wat mee dikke spinnen in een gat !!! Nou ik zou zo niet kunnen plassen !!
Maar ook hele mooie dingen !! Engelse les en computer les !!
En al die mooie dieren , lijkt mij wel eng als die langs de tent lopen,
Geniet nog heel veel lieve groeten van Freek en Jettie

Anita

Hallo Anne,
Leuke ervaringen die je daar op doet en natuurlijk ook minder leuke, veel plezier nog.

Tapita x

Christien

Hoi Anné,
Ik heb je de afgelopen maand tips gegeven,ik heb er nog èèn; niet in het gat kijken!,want dan zijn ze er niet, uit eigenervaring geleerd.
Ik wens je nog een goede tijd in Malawi toe

Anne van Ooijen

Lieve Anne,
wat leuk om je ervaringen te lezen...
idd dat gat in de grond dat lijkt me ook verschrikkelijk ik heb al z'n hekel aan van die franse toiletten laat staan dit!
Super dat je daar al die mensen helpt, en dat je het naar je zin hebt.
Geniet nog van elk moment want voor je het weet ben je weer thuis!

Groetjes Xxx Anne

Ria van Doorrum

hoy Anne
wat maak je een hoop mee ,en wat kan je leuk schrijven.Ben benieuwt naar die mooie broek,
geniet maar van alles ,en van de goede dingen die je doet met die lieve kindertjes.
en dat gat? mischien went dat ook nog wel.
lieve groetjes Ria

Fem

Lieve Anne,
Wat een leuk verhaal alweer! Super fijn dat het zo goed gaat en dat je aan het genieten bent. Mij lijkt het toch wel erg spannend als je olifanten voorbij hoort stampen, terwijl je in een kwetsbaar tentje ligt ;) Maar het lijkt me inderdaad wel ene hele ervaring!! Ik ben erg benieuwd naar meer foto's!! Heb je ook een beetje vakantiegevoel, of is het alleen maar kei hard werken daar? Spreek je snel weer Schatje! xx

Esmee

Lieve An,

Heb weer met veel plezier je verhaal gelezen. Zoals ik vorige keer al geschreven had, was ik erg benieuwd naar je spannende verhalen van de safari. En ja hoor, het was weer erg spannend! Je kan wel weer zeggen dat je weer bijzondere dingen mee gemaakt hebt! Maar het lijkt me toch ook wel eng in zo'n tentje tussen die grote, mooie, maar ook sterke dieren! Ben benieuwd hoe jullie in dat tentje gelegen hebben op het moment dat er olifanten voorbij kwamen stampen!

Wat mooi dat je je weer zo in zet voor de kinderen daar. En wat erg om te horen dat kinderen daar door hun eigen moeder gediscrimineerd worden vanwege hun beperking. Wat zullen ze blij met jou zijn en wat zal jij je gelukkig voelen dat je anderen zo kan helpen.

An, blijf goed voor jezelf zorgen en succes met 'het gat' ;-)!

Kus van mij!

Betsy Saleh

Hallo Anne,
Wat een ervaring,en dat in die paar dagen,
Wat heerlijk moet het zijn dat iedereen lacht ,zelfs de maan is daar nog vrolijk,dat zou hier ook wat meer moeten zijn. Alleen kakkerlakken en spinnen dat hoeft dan weer niet, maar ja , alles went!!Ik wens je nog een hele fijne tijd en dat je straks er veel voldoening van mag hebben.Heel veel groetjes,
Betsyxxxx

Frans J.M. Dirks

Dag Annelief,
Wat een leuk bericht met ups and downs. Ik vind het geweldig dat je dit doet. Nog fijner vind ik dat je er zo van geniet. Volgens mij is dit erg belangrijk: genieten, je passie volgen.
Je verhaal geeft een mooi beeld van je belevingen. Fijn dat je dit ook beschrijven kunt. Ik kan niet anders wensen dan dat je hiermee doorgaat.
Veel succes en plezier bij de komende weken.
Dikke kus, omdat ik zo van jou houd,
Pa

Franka

Hoi Anne,
Respect voor wat je daar allemaal doet en meemaakt.
Zeker als ik dat hoor met al die spinnen en kakkerlakken.
Ik weet niet of ik nog naar de wc kon.
Groetjes Franka

Mylene Berkvens

Hey lief,

Wat een leuk verhaal en heerlijk op z'n Anne's beschreven.
Die spinnen aah, dan zou ik toch ook een stapje terug doen.
Maar ag daar word je hard van (zeggen ze dan).

Ik zat gister lekker in het zonnetje in Zeeland je verhaal te lezen
en wat is het toch apart en bizar wat je daar meemaakt, ziet en beleefd.

Vriendin hou je haaks! We spreken elkaar snel weer.
Dikke x Myl

Marguerite

Hoi Anne, leuk te horen hoe het je daar gaat,en hoe smaakvol en gezellig jij dat schrijft . Die interessante ervaringen die jij daar op doet en nog met alle kriebels die je voor de spinnen hebt en ook nog vol humor daarover te schrijven. Ik vind het knap van je . sMam en ik hebben t ook gezellig gehad maar we hebben geen olifanten gezien , ondanks het regenweer toch heerlijk genoten en veel gelachen. Meisje geniet van de indrukken en ervaringen.Ze zullen jou daar missen als je gaat! Je doet het super!!!!!!

Marianne

Dag anne, gisteren nog gekken of je iets nieuws te melden had, maar helaas, nu blijkt dus dat ik verkeerd heb gekeken. Via je link op Facebook je verhaal weer gevonden - heerlijk hoor- genieten om je belevenissen zo mee te mogen maken. En die spinnen doen niets joh, niet kijken, gewoon gaan..... ;>)) maar ik kan het me helemaal voorstellen, ik kan aardig tegen primitief maar dat gedeelte zo.... sterkte ermee!!! Geniet lekker door van de mooie dingen en ik kijk uit naar je volgende verslag.

Iris

Lieve enny,

wat super dat je het daar weer zo fijn hebt! op 't gat na, maar je verslaat de kakkerlakken al, proud ;-)! Suuuper die safari, dat je daar tussen de dieren ligt gewoon in de wilde natuur, fantastisch! en fijn dat je weer zoveel kunt betekenen voor de mensen daar! Geniet er nog maar ontzettend van de komende weekjes! en dan snel weer terug komen :-) dikke kus

Toos Moelands

Hoi Anne,

Wat een spannende verhalen weer.
Super dat je het zo naar je zin hebt. Ben benieuwd naar je foto,s. Nog een hele fijne tijd en geniet ervan. Dikke kus van tante

Anne Dirks

Name: Anne Dirks
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij YODEP van 16 jul 2012 tot 10 aug 2012

Was vrijwilliger bij Mother of Peace van 15 aug 2011 tot 09 sep 2011

Over mij:

Ik ben Anne, in 2011 heb ik vrijwilligerswerk gedaan in Zuid-Afrika bij het project Mother of Peace. In juli 2012 ga ik

Meer...